தந்தி வராதா

பால்
நிலா உன்னை
நினைத்து  என் மனம்
பாலைவனமாகக்
கொதிக்குது
குளிர்கின்ற மேகங்களை
தொட்டுச் செல்கின்ற
நிலவே
என்னை உன்
நிழல் தொட்டாலும்
போதுமே

வானிலே நீந்தி
வரும் வெண் மீனே
இரு கை ஏந்தி வரும்
எனக்கு எப்போது
உன்னிடமிருந்து
தந்தி வரும்
என்னை வரச் சொல்லி
தந்தி
வந்து விட்டால்
பெளர்ணமி இரவில் 
பாதி மரம் ஏறிய
முத்தழகே
உன்னைச் சந்திக்க
முந்திக்  கொள்வேன்
மந்தி என
தாவி வந்து 

என் கண்ணீரை கறைக்காதே

அம்மாடியோ 

ஆத்துப்பக்கம் 

நீ போனியோ 

அச்சடிக்கப்பட்டுள்ளதே 

ஆத்து மனலில் 

உன் பாதங்கள் 

தேடுகிறேன் 

கிடைக்கவில்லை உன் பாதங்கள்

வாடுகிறேன் 

நீ போன 

இடம் தெரியாது 

என் மனம் 

இருண்டு இரவானது 

என்னைத் தேடி 

நீ வந்தால் 

இரவான இந்த 

மனம் விடியும் 

நீ 

வரும் வரை 

இந்த ஆற்று நீரோடு 

என் கண்ணீரும் ஓடும் 

 இந்த

ஆறு  வற்றிப் போனாலும் 

என்  கண்ணீரை ஊற்றி 

போற்றுகின்றேன் 

என் கண்மணியே 

நீ 

வீ ற்றிருக்கும் இடத்தைக் 

கூறு